కనుమరుగవుతున్న పెద్ద తరం - విలువల పతనంపై ఒక ఆవేదన | Changing Generations Article

22, Feb 2026 Achampet 176 Views

కనుమరుగవుతున్న అపురూప తరం: మన మూలాలను కోల్పోతున్నామా?

నేడు ప్రపంచం సాంకేతికతతో పరుగులు పెడుతోంది. చేతిలో స్మార్ట్‌ఫోన్, కళ్ల ముందు ఇంటర్నెట్, క్షణాల్లో సమాచారం.. అంతా వేగం. కానీ, ఈ వేగంలో మనం ఏదో ఒక అమూల్యమైన దాన్ని కోల్పోతున్నాం. అదే.. మన "పెద్ద తరం". విలువలకు నిలువుటద్దంలా, ఆప్యాయతలకు చిరునామాగా నిలిచిన ఒక అద్భుతమైన తరం ఇప్పుడు ఒక్కొక్కరుగా మనకు శాశ్వత వీడ్కోలు పలుకుతూ కనుమరుగవుతోంది.

ఆ తరం: విలువల భాండాగారం

ఆ తరం గురించి తలచుకుంటేనే హృదయం తడిసి ముద్దవుతుంది. నేటి తరం గూగుల్ మ్యాప్స్‌లో దారి వెతుక్కుంటుంటే, ఆ తరం GPS లేకున్నా గమ్యాన్ని ఖచ్చితంగా చేరగలిగింది. నేడు మనకు ఎన్ని డిగ్రీలు ఉన్నా ప్రశాంతత లేదు, కానీ ఆ తరం వారికి డిగ్రీలు లేకున్నా జీవితాన్ని చదివిన గొప్ప అనుభవం ఉంది.

సాంకేతికత లేని సుఖ జీవనం

ఆ రోజుల్లో మొబైల్ ఫోన్లు లేవు, కానీ మనసులను కలిపే స్నేహ సంభాషణలకు లోటు లేదు. ఏసీలు, కూలర్లు లేకున్నా ఆరుబయట వెన్నెల్లో హాయిగా నిద్రించిన అనుభూతి ఆ తరానిది. మినరల్ వాటర్ తెలియదు.. చెరువు నీళ్లు, బావి నీళ్లు తాగినా వందేళ్లు ఆరోగ్యంగా బతికిన గట్టి తరం అది. పిజ్జాలు, బర్గర్లు లేవు.. కానీ పీచు మిఠాయిలు, పేలాలు తిని ఆనందంగా గడిపారు.

బాధ్యత - బంధం - అనుబంధం

ఆ తరం ప్రత్యేకత ఏమిటంటే.. 'నేను' అనకుండా 'మనం' అంటూ బతకడం. ఉమ్మడి కుటుంబాల నీడన, ఆస్తుల కన్నా ఆప్యాయతలకు విలువనిస్తూ అందరినీ కలుపుకుపోయిన తరం అది. క్రమశిక్షణ విషయంలో రాజీ పడేవారు కాదు. స్కూల్లో మాస్టారు నాలుగు దెబ్బలు వేస్తే, ఇంటి దగ్గర తల్లిదండ్రులు మరో పది వేసి క్రమశిక్షణ నేర్పేవారు.

ప్రకృతితో సహజీవనం

జిమ్‌లకు వెళ్లకుండానే బండెడు చాకిరీ చేసి చెమటను చిందించారు. అందుకే వారికి బీపీలు, షుగర్లు, హార్ట్ ఎటాక్‌లు దరిచేరలేదు. రాత్రిపూట ఇంటి అరుగుల మీద కబుర్లు చెప్పుకుంటూ, లాంతర్ల వెలుగులో జీవితాలను వెలిగించుకున్నారా మహానుభావులు. ఆడంబరాలకు దూరంగా, కులమతాలకు అతీతంగా సోదరభావంతో బతికిన ఆ తరం నిజంగా మన సంస్కృతికి ప్రతిరూపం.

మనం నేర్చుకోవాల్సింది ఏమిటి?

నేడు మనం కరెంట్ దీపాల వెలుగులో చీకట్లు పెంచుకుంటున్నాం. ప్రకృతితో సహజీవనం మర్చిపోయి యాంత్రిక జీవనం వైపు పరుగులు తీస్తున్నాం. ఆ తరం వాళ్లు మనకు నేర్పింది మానవత్వం. వారి నుంచి ఈ తరం విలువలు, నిజాయితీ, ఓర్పును నేర్చుకోకపోతే మన భవిష్యత్తు అంధకారమే అవుతుంది.

ఆ అపురూప వ్యక్తులను కోల్పోవడం అంటే మన మూలాలను కోల్పోవడమే. వారు మన మధ్య భౌతికంగా లేకపోయినా, వారు వదిలి వెళ్లిన విలువల బాటలో నడవడమే మనం వారికి ఇచ్చే నిజమైన నివాళి.

"వాళ్లు మనకు నేర్పింది ప్రకృతితో సహజీవనం.. మనం నేర్చుకుంటున్నది యాంత్రిక జీవనం. ఆలోచిద్దాం.. మార్పు చెందుదాం!"